دو بیتی نسیم باد

دو بیتی نسیم باد

بدور انداز کبر و خود نمایی

به نرمی راهِ خود را می گشایی

تو انسانی و انسان انس مانوس

جمال و عشقِ خالق می نمایی

***

نگو جانا دلم عشقی ندیده

بگویم رازهایِ سر کشیده

پناهم عشقِ اول عشقِ دربار

ولی در باغ صدها گل رمیده

***

خدا از دل فروشان گله مندم

به نرمی عشقِ آرام می پسندم

به چشمم یاد دادم کج نبیند

ز طماعان عاشق درد مندم

***

به جانِ مادرت این دل نرنجان

زمین و آسمان بی تو چو زندان

تویی روح و نفس در زندگانی

تو خورشیدی و من هم ماهِ تابان

***

بگو ای کاش که وابسته بمانیم

دوتایی در سفر خوش بگذرانیم

به دریا کوه و دشت و سبزه و گل

سرودِ عاشقی با هم بخوانیم

***

چرا یارا چرا رنگت پریده

تو بدحالی ویا تقصیرِ دیده

نگو دنبال کردی ردِّ پایم

نسیمِ باد عطرت را کشیده

***

نگو دیوانه از تو خیلی دورم

تو می نازی و من سنگِ صبورم

طبیب دل چرا دل درد مند است

کفن کردم دلم همپایِ گورم

***

چرا وقتی که تحویلت می گیرم

تو ذهنت فکر کردی من اسیرم

بدان من پادشاهِ پادشاهان

تو باشی یا نباشی من دلیرم

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 10/01/1399

ستاره درخشان شعر فارسی و عربی...